این عبارت تنها در کلمه زیباست ولی علاوه بر اینکه قابلیت اجرایی نداره به هیچ وجه منالوجود! بی احترامی کامل هم هست به شخص مورد نظر...
با مثال حرف میزنیم:
من به اعتقاد شیعه احترام میگذارم(حالا بر فرض، فرض محال که محال نیست!)، چرا و از کجا مشخص میشه که من به عقاید شیعه احترام میذارم؟
من به عقیده شیعه احترام میزام چون دستورات اون عقیده خاص رو هم انجام میدم... در حقیقت تا حدی که بهش عمل میکنم دارم بهش احترام میذارم...
من چطور میتونم به عقیده یک یهودی احترام بذارم؟ عقیده ای که صد درصد مخالف من هست؟ و حتی یک زکنش رو عمل نمیکنم؟
پس در حقیقت این میشه بیتفاوتی به عقاید دیگران
خب این بی تفاوتی هم که خوب بهش نگاه کنیم میشه بیاحترامی به شخص
مثل این میمونه شما پیش من باشید و من کاملا بیتفاوت به شما باشم.. ایا این بی تفاوتی بی احترامی نیست؟